ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί μία από τις συχνότερες κακοήθειες που διαγιγνώσκονται στον άνδρα. Πρόκειται για κακοήθη όγκο που αναπτύσσεται στον προστάτη αδένα. Στις περισσότερες περιπτώσεις αναπτύσσεται αργά χωρίς να δίνει συμπτώματα. Ο κίνδυνος για εμφάνιση καρκίνου του προστάτη αυξάνει με την ηλικία. Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 69 έτη. Το ποσοστό επιβίωσης στην Ευρώπη είναι σχετικά υψηλό.

Τί είναι ο προστάτης;

Πρόκειται για έναν αδένα που εντοπίζεται κάτωθεν της ουροδόχου κύστεως και γύρω  από την ουρήθρα. Προστάτη αδένα έχουν μόνον οι άνδρες. Ο ρόλος του είναι η παραγωγή μέρους του σπερματικού υγρού. Ένας φυσιολογικός προστάτης έχει το μέγεθος ενός κάστανου (15–25ml). Με την αύξηση της ηλικίας ο προστάτης σταδιακά διογκώνεται.

Ο κυριότερος παράγων κινδύνου είναι η ηλικία. Ο καρκίνος του προστάτη είναι σπάνιος σε άνδρες κάτω των 40 ετών. Συνήθως εμφανίζεται σε άνδρες άνω των 65 ετών.

Η κληρονομικότητα αποτελεί επίσης παράγοντα κινδύνου. Άνδρες με τουλάχιστον 3 συγγενείς με καρκίνο προστάτη ή τουλάχιστον 2 συγγενείς με καρκίνο προστάτη σε ηλικία μικρότερη των 55 ετών, έχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν και οι ίδιοι κακοήθεια στον προστάτη.

Οι συνθήκες διαβίωσης όπως η παχυσαρκία, η κατανάλωση αλκοόλ, λιπαρών τροφών πιθανόν να παίζουν κάποιο ρόλο στην εμφάνιση καρκίνου προστάτη.

Τα πλέον χρησιμοποιούμενα εργαλεία που διαθέτει ο ουρολόγος για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη είναι:

• Η δακτυλική εξέταση κατά την οποία γίνεται ψηλάφηση του προστάτη με το δάχτυλο δια του ορθού.
• Η μέτρηση του PSA στο αίμα. Το PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο) είναι μία ουσία που παράγεται κατά κύριο λόγο από τον προστάτη αδένα και παρουσιάζει υψηλές τιμές σε περιπτώσεις, φλεγμονής, υπερπλασίας προστάτη, διουρηθρικών επεμβάσεων και καρκίνου του προστάτη.
• Βιοψία προστάτη για τη λήψη ιστοτεμαχιδίων που στέλνονται για ιστολογική εξέταση. Πρόκειται για μία επεμβατική πράξη που γίνεται συνήθως με τοπική αναισθησία. Χρησιμοποιείται ειδικός υπερηχογράφος με διορθική κεφαλή που εισάγεται στον πρωκτό και καθοδηγεί τη βελόνα για τη λήψη βιοψιών από διάφορα σημεία του προστάτη. Είναι η μέθοδος εκλογής για την πιστοποίηση ύπαρξης ή όχι καρκίνου του προστάτη.
• Πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία (mpMRI) του προστάτη. Πρόκειται για μία εξειδικευμένη, μη επεμβατική απεικονιστική εξέταση που σκοπό έχει την απεικόνιση του προστάτη αδένα και την εντόπιση της κακοήθειας εντός αυτού.

Ο ιατρός για να επιλέξει ποιο είδος θεραπείας θα προτείνει στον ασθενή πρέπει να λάβει υπόψη του, τους εξής παράγοντες:

• Την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς
• Το στάδιο και την πρόγνωση της νόσου
• Τον βαθμό κακοήθειας (Gleason score)

Πριν αποφασισθεί το είδος της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει να κατανοήσει πλήρως τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των διαφορετικών μεθόδων αντιμετώπισης. Είναι σημαντικό οι ιδιαιτερότητες και οι ανάγκες του κάθε ασθενούς, να λαμβάνονται υπόψη στην επιλογή της θεραπευτικής αντιμετώπισης.

Οι πιθανές θεραπείες που μπορεί να προτείνει ο ιατρός στα αρχικά στάδια της νόσου (τοπικά εντοπισμένη νόσο) είναι:

• Ενεργός παρακολούθηση (Active Surveillance)
• Ριζική προστατεκτομή (ανοιχτά ή λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά)
• Ακτινοβολία
  1. Εξωτερική ακτινοβολία (IMRT)
  2. Βραχυθεραπεία

Οι πιθανές θεραπείες που μπορεί να προτείνει ο ιατρός σε μη τοπικά εντοπισμένο καρκίνο είναι:

• Ορμονική θεραπεία
• Χημειοθεραπεία