ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΝΕΦΡΟΥ

Καρκίνος νεφρού είναι η ανάπτυξη κακοήθους όγκου στο νεφρό. Αντιπροσωπεύει το 2-3% όλων των καρκίνων, εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες (σε αναλογία άνδρες/γυναίκες: 1,5/1 αντίστοιχα) και απαντάται συνηθέστερα σε ηλικίες μεταξύ 60 και 70 ετών.

Ο πιο συχνός τύπος καρκίνου του νεφρού, σε ποσοστό 90%, είναι ο νεφροκυτταρικός καρκίνος.

Ο πιο συχνός υπότυπος του νεφροκυτταρικού καρκίνου, σε ποσοστό 75-80%, είναι ο διαυγοκυτταρικός.

Η πρόγνωση εξαρτάται από:

• Τον τύπο του καρκίνου
• Το βαθμό διαφοροποίησης (μας δείχνει πόσο επιθετικός είναι ο όγκος)
• Το στάδιο
• Τη γενική κατάσταση του ασθενούς

Σε γενικές γραμμές η έγκαιρη διάγνωση, σχετίζεται με καλή πρόγνωση.

• Κάπνισμα
• Παχυσαρκία
• Υπέρταση
• Κληρονομικότητα
  1. Συγγενείς πρώτου βαθμού με καρκίνο νεφρού
  2. Κληρονομικές παθήσεις που σχετίζονται με καρκίνο νεφρού (von Hippel-Lindau, Birt-Hogg-Dube)

• Στις περισσότερες περιπτώσεις και ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια δεν δίνει συμπτώματα και διαγιγνώσκεται τυχαία.
• Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων, η οποία όμως εμφανίζεται σε ποσοστό μόλις 6-10%, περιλαμβάνει:
  1. Αιματουρία
  2. Οσφυαλγία
  3. Ψηλαφητή μάζα
• Παρανεοπλασματικά σύνδρομα, που περιλαμβάνουν μια πλειάδα, μη ειδικών συμπτωμάτων:
  1. Μη φυσιολογική Γενική Αίματος (αναιμία ή πολυκυτταραιμία)
  2. Μη φυσιολογικούς δείκτες ηπατικής λειτουργίας
  3. Υπερασβεστιαιμία
  4. Υπέρταση
  5. Δεκατική πυρετική κίνηση ή εμπύρετο με νυκτερινές εφιδρώσεις
• Συμπτώματα που οφείλονται σε προχωρημένη, μεταστατική νόσο:
  1. Απώλεια βάρους, κακουχία, ανορεξία
  2. Επίμονος βήχας
  3. Πόνοι στα κόκκαλα

Τα μέσα που διαθέτουμε για τη διάγνωση είναι:

• Υπερηχογράφημα νεφρών. Εγείρει την υποψία κακοήθειας.
• Αξονική τομογραφία θώρακος, άνω-κάτω κοιλίας με σκιαγραφικό. Θέτει τη διάγνωση και συμβάλλει στη σταδιοποίηση της νόσου.
• Μαγνητική άνω-κάτω κοιλίας. Εναλλακτική της αξονικής τομογραφίας.
• Βιοψία ύποπτης νεφρικής βλάβης. Είναι επεμβατική πράξη και διενεργείται σε πολύ ειδικές περιπτώσεις.

Η επιλογή της μεθόδου αντιμετώπισης του καρκίνου του νεφρού εξαρτάται από:

• Την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς
• Το στάδιο της νόσου
• Τον τύπο του καρκίνου και το βαθμό κακοήθειας αυτού

Τα μέσα αντιμετώπισης είναι:

• Ενεργός παρακολούθηση σε ειδικές περιπτώσεις επιλεγμένων ασθενών με μικρό όγκο (<4cm)
• Μερική νεφρεκτομή. Πρόκειται για χειρουργική αφαίρεση τμήματος του νεφρού που περιέχει τον όγκο (ανοιχτά, λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά) και αφορά σε όγκους <7cm
• Ριζική νεφρεκτομή. Πρόκειται για χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος νεφρού (ανοιχτά, λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά)
• Ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι σε ειδικά επιλεγμένους ασθενείς
  1. RFA (RadiofrequencyAblation) κατά την οποία εισέρχεται στον όγκο ειδική βελόνη, λαπαροσκοπικά ή διαδερμικά (υπό καθοδήγηση αξονικού τομογράφου) και ακολουθεί καταστροφή του όγκου από την θερμότητα που παράγουν υψηλής συχνότητας ραδιοκύματα
  2. Cryoablation. Ομοίως εισέρχεται ειδική βελόνη στον όγκο και ακολουθεί καταστροφή αυτού δια της ψύξης.
• Ανοσοθεραπεία (για ασθενείς με μεταστατική νόσο)
• Στοχευμένη θεραπεία με αντι-αγγειο γενετικούς παράγοντες (ειδικά φάρμακα, επίσης για ασθενείς με μεταστατική νόσο)
• Χημειοθεραπεία. Έχει περιορισμένο ρόλο στον καρκίνο του νεφρού
• Ακτινοβολία. Κυρίως για την ανακούφιση από τις επιπλοκές των μεταστατικών εστιών