ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Ο όρος ουρολοίμωξη, σημαίνει μόλυνση του ουροποιητικού συστήματος από παθογόνους μικροοργανισμούς όπως βακτήρια, ιοί, μύκητες. Οι περισσότερες ουρολοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια που βρίσκονται φυσιολογικά στο έντερο. Η λοίμωξη της ουρήθρας ονομάζεται ουρηθρίτιδα, της κύστης κυστίτιδα και του νεφρού πυελονεφρίτιδα.

Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε ουρολοιμώξεις για ανατομικούς λόγους:

• Μικρό μήκος ουρήθρας
• Γειτνίαση της ουρήθρας με την γεννητική περιοχή, όπου φυσιολογικά υπάρχουν άφθονοι μικροοργανισμοί

Μία στις δύο γυναίκες θα αναπτύξει ουρολοίμωξη στη ζωή της. Μία στις τρεις θα έχει τουλάχιστον ένα επεισόδιο μέχρι την ηλικία των 25 ετών ενώ ένα ποσοστό 20% των γυναικών θα υποφέρει από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις.

Για να θεωρηθεί ότι μία γυναίκα πάσχει από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο επεισόδια στο εξάμηνο ή τρία επεισόδια σε διάστημα ενός έτους.

Οι ουρολοιμώξεις στους άντρες δεν είναι τόσο συχνές όσο στις γυναίκες, αλλά συνήθως είναι πιο σοβαρές και απαιτούν μεγαλύτερης διάρκειας θεραπεία.

Μία ουρολοίμωξη εκδηλώνεται συνήθως με:

• Συχνουρία, πόνο και αίσθημα καύσου κατά την ούρηση
• Αίμα στα ούρα, ιδιαίτερα στο τέλος της ούρησης
• Πόνο χαμηλά στην κοιλιά ή στα έξω γεννητικά όργανα
• Δύσοσμα, θολά ούρα
• Σε ηλικιωμένους μία ουρολοίμωξη μπορεί να εκδηλωθεί με αδυναμία και σύγχυση

Σε περίπτωση εμπύρετου – κακουχίας πρέπει να εγείρεται η υποψία προστατίτιδας ή πυελονεφρίτιδας, οι οποίες είναι σοβαρότερες λοιμώξεις και απαιτούν άμεση αντιμετώπιση

Η διάγνωση της ουρολοίμωξης γίνεται από:

• Την κλινική εικόνα με την χαρακτηριστική συμπτωματολογία
• Την γενική ούρων στην οποία διαπιστώνεται η ύπαρξη πυοσφαιρίων και μικροοργανισμών
• Την καλλιέργεια ούρων, στην οποία απομονώνεται το υπεύθυνο μικρόβιο και προσδιορίζεται το κατάλληλο αντιβιοτικό για τη θεραπεία

Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις όπως είναι οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, η προστατίτιδα και η πυελονεφρίτιδα, πιθανόν να χρειαστούν περαιτέρω εξετάσεις, όπως:

• Υπερηχογράφημα νεφρών κύστεως και μέτρηση υπολείμματος ούρων μετά την ούρηση
• Μέτρηση ροής ούρων
• Ουρηθρο-Κυστεοσκόπηση (ενδοσκόπηση της ουρήθρας και της ουροδόχου κύστεως)

Η θεραπεία περιλαμβάνει την λήψη άφθονων υγρών και την χορήγηση του κατάλληλου αντιβιοτικού με βάση την καλλιέργεια και το αντιβιόγραμμα. Η επιλογή του αντιβιοτικού και η διάρκεια της αγωγής, γίνονται από τον ιατρό. Σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται κάποια υποκείμενη πάθηση του ουροποιητικού (όπως λιθίαση, υπερπλασία προστάτη, στένωμα ουρήθρας), η αντιμετώπιση της γίνεται σε δεύτερο χρόνο.

Πρόληψη Υποτροπιαζουσών Ουρολοιμώξεων

• Λήψη άφθονων υγρών. Περίπου 2lt την ημέρα
• Ούρηση με την πρώτη επιθυμία
• Ούρηση πριν τη σεξουαλική επαφή. Μπάνιο και ούρηση μετά τη σεξουαλική επαφή
• Ύστερα από ούρηση ή αφόδευση, σκούπισμα πάντα από εμπρός προς τα πίσω
• Αποφυγή αντισηπτικών μέσα στον κόλπο που μπορεί να διαταράξουν τη φυσιολογική χλωρίδα της περιοχής. Χρήση σαπουνιού με ουδέτερο pH
• Αποφυγή στενών ρούχων και συνθετικών εσωρούχων
• Αποφυγή μέσων αντισύλληψης όπως σπερμοκτόνα και διάφραγμα
• Κατανάλωση χυμού Cranberry
• Λήψη προβιοτικών
• Χρήση κολπικών οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες

Αντιμετώπιση Υποτροπιαζουσών Ουρολοιμώξεων επί αποτυχίας των παραπάνω μέτρων πρόληψης

• Ανοσοδιέγερση με εμβόλιο που χορηγείται από το στόμα
• Χαμηλή δόση αντιβιοτικού κάθε μέρα για 3-6 μήνες ή και περισσότερο
• Εάν η εμφάνιση υποτροπών σχετίζεται με την σεξουαλική επαφή, μπορεί να χορηγηθεί μία δόση αντιβιοτικού αμέσως μετά την επαφή
• Ενδοκυστικές εγχύσεις με Υαλουρονικό Νάτριο